Vá bara allt að gerast

Jæja það var eitthvað verið að rukka mann um að blogga eitthvað, hef bara einhvern vegin ekki fengið andann  til þess en ætla að reyna að henda einn einhverjum línum.
Við erum núna flutt í risa íbúðina (alla vega að okkar mati) og erum að vinna að því að koma okkur fyrir sem gengur bara ágætlega, búin að mála, leggja parket og koma svona helsta dótinu fyrir (lesist sjónvarp og sófi). Flutningarnir sjálfir voru mikið stuð, græjukallinn hann faðir minn fékk einhvern félaga sinn til að koma á kranabíl og hífa alla búslóðina okkar uppá þriðju hæð á eurobretti. Viðurkenni að maður fékk svona nett í magann við það að sjá allt dótið sitt svífa upp á litlu bretti og það minnkaði ekki stressið þegar krana gaurinn sagði: "Ég vona bara að það komi ekki vindur þá hrinur allt í jörðina". En sem betur fer komst allt heilt á leiðarenda og það fór sko ekki fram hjá nágrönnunum að við værum að flytja inn.
Ekki mikið annað búið að vera gerast síðustu vikurnar nema stúss í kringum flutninga, vinna og svo einstaka djamm inn á milli, svona eins og þrjú afmæli og ein útskrift.
Vá hvað mér dettur ekkert skemmtilegt í hug að skrifa svo ég hendi bara inn einu lagi sem er gott til að koma mann í stuð ef maður er ekki að nenna neinu.




Kveðja Kristín sem er gjörsamlega tóm í hausnum. Kannski fór það litla sem eftir var af hugmyndafluginu með seinasta endajaxlinum í dag.